post

ผีในโรงเรียนประจำ

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมเด็กหอที่เรียนโรงเรียนประจำแบบผมก็ต้องย้ายเข้าหอจะมีทั้งเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่ ตอนแรกผมจะนอนที่ฝั่ง A ซึ่งส่วนมากจะเป็นเด็กเก่า ฝั่งนี้ค่อนข้างจะเสียงดัง ผมเป็นคนที่นอนเร็วมากสองทุ่มกว่านี่หลับแล้วก็เลยย้ายมานอนฝั่ง B  ฝั่ง B จะมีแต่เด็กใหม่ซึ่งจะไม่ส่งเสียงดังเลย เลยย้ายที่นอนมาที่นี่ ล็อค 2 เพราะคนน้อยมากปกติล็อค 1 จะมีคนนอนประมาณ 12 คนแต่ล็อคนี้มีคนนอนแค่ 4 คน ผมเห็นคนน้อยดีเลยย้ายมานอนตอนย้ายที่นอนมาก็เจอเพื่อน ๆ

นั่งอยู่บนเตียงเลยถามว่า “นาย ๆ เราขอนอนเตียงตรงนี้ได้ไหม “  เราอยากย้ายฝั่งมาฝั่ง B ฝั่งนั้นเสียงดังมาก เพื่อน ๆ เจ้าของล็อคก็พากันมองหน้ากัน มีเพื่อนคนหนึ่งพูดขึ้นว่า “นายจะนอนจริง ๆ หรอ”    ผมก็แปลกใจว่าทำไมถามแบบนั้น ผมเลยมองรอบ ๆ ในล็อคนี้จะมีเตียงที่เป็นเตียงสองชั้นอยู่ 5เตียง เพื่อนเลือกนอนคนละเตียงเลย มี 4 คน เลยจะเหลือเตียงนึง ซึ่งเตียงนี้จะอยู่ห่างจากเพื่อนมาก แบบโดดเดี่ยวเลยผมก็เลยวางที่นอนลงเตียงนี้ แล้วก็ถามเพื่อนว่า ทำไมหรอเพื่อนบอกว่า ไม่มีอะไรแต่ผมไม่เชื่อผมเลยตื้อ ๆ เค้นถามจนได้ได้คำตอบว่า มีเพื่อนเคยนอนเตียงนี้

ตรงนี้ แล้วได้ยินเสียงแปลก ๆ บ่อยครั้ง เหมือนเสียงเคาะเตียงบ้างเสียงตัดเล็บบนหัวเตียงบ้างในความรู้สึกตอนนั้นผมก็ไม่เชื่อ อารมณ์แบบว่าอยู่ที่นี่มา 3 ปีไม่เห็นเคยเจอตัวเป็น ๆ เลยเพื่อนอาจจะไม่อยากให้เรามานอนด้วยรึป่าว 55555  ผมเลยบอกว่า ไม่เป็นไรหรอก เราไม่กลัวผีผมก็จัดของจัดที่นอนเสร็จแล้วไปอาบน้ำ พออาบน้ำเสร็จก็กลับมานอนที่เตียง ตอนนั้นรายการผีพึ่งเริ่ม

ผมเลยชวนเพื่อนอีกคนนึงไปดูโทรทัศน์ข้างล่าง พอดูจบเวลาประมาณเที่ยงคืน ผมก็ขึ้นมานอนแต่คืนนั้นนอนไม่หลับ ก็เลยนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนเวลาประมาณตีหนึ่งทุกคนหลับหมด ทุกอย่างเงียบมากหอพักผมปูกระเบื้อง ล็อค 1 กับ 2 นี่เป็นที่ให้เด็กนอนล็อค 3 จะเป็นที่เก็บตู้เสื้อผ้า ติดกับล็อค 3 ก็จะเป็นห้องน้ำแบบรวมซักพัก ผมได้ยินเสียงอะไรแปลก ๆ ตรงล็อคเก็บตู้เหมือนคนเล่นหมากเก็บ เวลาที่หมากเก็บกระทบกับกระเบื้อง ผมนอนเตียงข้างบน เลยชะโงกหน้าไปดู เสียงก็หาย ไม่มีอะไรเลยผมก็กลับมานอนต่ออีกซักพักก็มีเสียงแบบเดิมอีกก็ไม่ดูอีก

แบบเริ่มหงุดหงิด เสียงก็หาย พอกลับมานอนอีก เสียงก็มาอีก แต่คราวนี้มันเหมือนมันเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ มันไม่เหมือนเสียงที่เราเคยได้ยิน แต่เสียงนี้มันก้องอยู่ในหัว ฟังดี ๆ มันเหมือนมาก ผมนึกไปตอน ม.3 ที่เพื่อนเล่ามามันเห็นเท้าคนมีโซ่ล่าม เดินอยู่ตรงประตูผมว่ามันเปะเลย กับเสียงที่ผมได้ยิน มันเหมือนเสียงโซ่กระทบกับกระเบื้อง เสียงมันเป็นจังหวะคนเดินด้วย ผมนี่จะร้องไห้เลยตอนนั้น พยายามจับผ้าห่มมาคลุมโปง เสียงมันดังขึ้นเหมือนวนอยู่นรอบเตียงผม เอามืออุดหูก็ยังได้ยินเหมือนมันก้องอยู่ในหัว ผมทนนอนอยู่แบบนั้นจนหลับไป

พอวันต่อมา ผมนี่เกือบจะย้ายข้าวของกลับฝั่งเดิมเลย ผมเลยเล่าให้เพื่อนฟัง มีเพื่อนในล็อคคนนึงเขามีเซนส์ เขาบอกว่าเขาก็เคยเห็นบ่อย ๆ ที่ผมเคยพูดว่า “ไม่เป็นไรหรอก เราไม่กลัว”  เขาเลยมาทำให้ผมได้เห็นได้ยินแต่ผมก็ทนนอนอยู่ที่เดิมนะ แต่ขยับตำแหน่งเตียงไปใกล้ ๆ เพื่อนแล้วก็ไม่กล้าไปไหนคนเดียว ไม่กล้านอนดึกอีกเลย แบบถ้าใครไม่ได้เจอกับตัวนี่ไม่เข้าใจถึงความรู้สึกจริง ๆ  ผมยังจำได้ทุกวันนี้เลยเหตุการณ์ในคืนนั้น